Als er één les is die ik heb geleerd, dan is het wel dat de technisch superieure oplossing zelden met de prijs naar huis gaat. In plaats daarvan wint het concept dat ‘goed genoeg’ is – en soms zelfs ‘net goed genoeg’ – bijna altijd.
Commoditisering is de onverbiddelijke wet van onze sector, en de geschiedenis van Ethernet en de afgeleiden daarvan is daarvan het ultieme bewijs.
Kijk maar eens naar het kerkhof van superieure technologieën. In het LAN-netwerk verving Ethernet het robuustere Token Ring en FDDI. In het WAN-netwerk moesten de grote beloftes van ATM uiteindelijk plaatsmaken voor op Ethernet gebaseerde diensten. Zelfs op draadloos gebied zegevierde 802.11 boven HomeRF en het technisch geavanceerdere HIPERLAN. Vandaag de dag zien we dat storage-netwerken op Ethernet draaien in plaats van op het betrouwbaardere, maar dure Fibre Channel. En de ‘last mile’? DSL wordt bijna overal vervangen door FTTH, wat in feite niets anders is dan Ethernet-pakketten door een glasvezelkabel sturen.
Na dertig jaar met de voeten in de modder is de conclusie simpel: 802 wint altijd. 😉
Of is dit simpelweg de ultieme praktijkinterpretatie van de wet van Bob Metcalfe (je weet wel, de oprichter van 3Com)? De waarde zit niet in de technische perfectie van het protocol, maar puur in de enorme schaalgrootte van het netwerk.